روزمره ها

یک شنبه: از نظر روحی شدیدا داغونم. میدونم که تو این شرایط باید بیشتر به خودم برسم تا افسرده نشم. امیدوارم همه چیز اون طور که میخوام پیش بره. هفته آینده میرم مسافرت و وقتی برگردم سه روز در هفته تا ۷.۵ شب کلاسم. یه جورایی برام خوبه چون فکرم منحرف میشه از چیزایی که داره اذیتم می کنه. میدونم فقط زمان به من کمک می کنه.

تصمیم گرفتم صبحها حدود نیم ساعت ورزش کنم و از امروز شروع کردم . در حال حاضر یوگا ورزش من نیست چون به حرکت و هیجان احتیاج دارم شاید برای همینه که نمی تونم برم طرفش. دو تا سی دی بوت کمپ دارم که یکیش نیم ساعته (که صبح انجام دادم) و اون یکی برنامه های ۱۰ دقیقه ای کیک بوکسینگ یعنی ۵ ست ۱۰ دقیقه ای که هر کدوم مخصوص یه قسمت از بدنه.

برنامه خیلی سنگین و طولانی مدت نمی ریزم.تا آخراین هفته اگر بتونم صبحها نیم ساعت الی ۲۰ دقیقه کار کنم و بعد از ظهر ها دو تا ست ۱۰ دقیقه ای برنده میشم.

 سه شنبه:با همسر گرامی قرار گذاشتم که تا آخر مرداد خیلی جدی روزی حداقل ۲۰ دقیقه ورزش صبحگاهی داشته باشم. گفته که مطمئنا تو همین مدت هم نتیجه می گیری. تمرینی که انجام میدم نسبتا سنگینه

همه اینا به کنار احساس اینکه روزتو با یه کار مفید شروع کردی به همه چی می ارزه دو سه روزه با وجود اینکه خیلی تحت فشارم ولی روی خیلی چیزا کنترل دارم.

دارم روی مدیریت زمان کار می کنم. هم باید به کارای دانشگاه برسم و هم کارای اداره . تا یک ماه دیگه هم باید کار دانشگاه رو تا حد زیادی پیش ببرم و هم اداره . این دفعه باید همه چیز اون طور که من می خوام پیش بره چون خیلی چیزا فرق کرده 

چهارشنبه:امروز رفتم روی ترازو وزنم همونیه که بود نه زیاد شده و نه کم اگر برنامه تثبیت بود عالی بود. البته یه جورایی چند وقتیه رژیم نیستم. حال و حوصله ندارم . این 20 دقیقه برنامه صبح خیلی عالیه روی روحیه ام تاثیر مثبت گذاشته.

فردا میرم مسافرت. وقتی برگشتم سعی می کنم دوباره رژیم بگیرم که دیگه وقتشه. واقعا شروع و ادامه یه کار اصلا راحت نیست انگیزه و توان زیادی می خواد باید حسابی روی خودم کار کنم.