روزمره ها

شنبه : هفته گذشته میشه گفت برگشت خوبی بود. اما سختیاش از این هفته شروع میشه. ما روزه نمی گیریم و بخاطر همین در طول روز برنامه صبحانه و ناهار سرجاشه ولی بابای همسر گرامی روزه می گیره برای همین تا پارسال اونا همش انتظار داشتن که ما بریم خونشون و خلاصه افطار هم که خودتون میدونین چه فاجعه ایه. امسال سنگامو واکندم که فقط هفته ای یه بار میرم اون طرف و اونم روز تقلب اعلام می کنم. اصلا هم خیال کوتاه اومدن ندارم. از امروز برنامه ورزشم یک کم سنگین تر شده و میخوام هر روز هم انجامش بدم چونکه صبحها یک ساعت دیرتر میام سر کار و فرصت خوبیه که عادت کنم به صبح ورزش کردن. ولی انگار این چائیه صبح یه چیز دیگه است که من هنوز بیدار نشدم...

جمع کل: ۱۰۵۰ چقدر زیاد شد

یکشنبه: خیلی خیلی کلافه ام. آدم هر چقدر آستانه تحملشو میبره بالاتر شرایط هم به همون نسبت سخت تر میشه. نمی دونم چقدر دیگه کشش دارم. دارم به این فکر می کنم که برم پیش یه مشاور خوب. کسی جایی رو سراغ داره؟

جمع کل: خیلی زیاد

دو شنبه:شاید دو سه روز در هفته منم از صبح تا عصر چیزی نخورم. فکر کنم بهترین موقع روزهای فرده که شب قبلشم نخوابیده باشم. این طوری صبح تا ظهر تو اداره تحمل می کنم . بعد از ظهر می خوابم تا افطار. افطار هم یه چیز سبک می خورم با کالری نهایتا ۳۰۰ بقیه روزها هم سعی می کنم زیر ۱۰۰ بخورم. حالا این برنامه جدیده تا ببینیم چی میشه . دارم کتاب رازو می خونم . قبلا فیلمشو دیده بودم و برای رسیدن به خیلی چیزا کمکم کرد. حالا ببینم این دفعه هم معجزه می کنه؟!

امروز صبح ورزش هم نکردم...بیخودی ولی کلا روزای زوج یه ۳۰ دقیقه ای پیاده روی دارم.

همه چیز آن طور که دلخواه من است پیش خواهد رفت.