سه شنبه بیست و پنج فروردین
برنامه غذایی
صبحانه : چای با یک آب نبات 8 کالری
میان وعده : چای با سه تا دیجستیو ( امروز نمی دونم چرا یه دفعه انقدر گشنه ام شدفکر کنم بخاطر استرس بود) 90 کالری
نهار: 2 تا تخم مرغ + دو تا گوجه فرنگی + 40 گرم نان سبوسدار رژیمی 250 کالری
میان وعده : دو تا شیرینی خشک کوچک + 1 عدد ماست میوه کم چربی 200 کالری
شام : یک کاسه ی خیلی کوچک حلیم خانگی بدون روغن و شکر100 کالری
میان وعده : کیوی + هندوانه 100 کالری
مکمل (4) : 4 ✔
مایعات : 6 لیوان آب + 3 لیوان چای
جمع کالری : 750 کالری
برنامه روزانه
درس 7-9 صبح: ✔
درس بقیه روز 2 ساعت:
یوگا ( نیم ساعت) : ✔
موسیقی ( یک ساعت ): ✔ 45 دقیقه
دویدن ( بعد از ثبت نام ) :
مطالعه و فیلم:✔ ( کتاب داد بیداد خاطرات زنان زندانی سیاسی سالهای 50 تا 57)
پیاده روی نکردم- به وبلاگ بچه ها سر زدم - فعالیت بدنیم بد نبود دو طبقه با پله بالا پایین رفتم + کمی کار خونه راستی به تخم مزغ بیشتر و پفک و از همه مهمتر چیپس و پنیر خوشمزه نه گفتم. کسی میدونه چیپس و پنیر چند کالری داره؟؟؟ همه چیزش برای رژیم خطرناکه. به همسری گفتم آخر هفته بریم بخوریم ولی می خواستم ببینم یه دفعه بی هوا کالریمو به فلک نکشونه .
امروز وعده ی ناهارمو یه غذای بهتر می خورم کالریم به 700 هم برسه توی رنج هدفمه.
چقدر هوا سرد شد یه دفعه. یخ کردم. شاید پیاده روی نکنم چون زیاد لباس نپوشیدم.
5 شنبه وزنمو به روز می کنم اونقدری که می خواستم کم نشد ولی بازم خیلی خوبه. خدا رو شکر که پرخوری های عید جبران شد.
درباره ی کامنت علی توی پست قبل دلم نیومد یه چیزیو ننویسم. خیلی ها فکر می کنند که این چیزها وقت تلف کردنه و نشان دهنده بی درد بودن ماست که فقط مونده که گرم به گرم هر چی می خوریمو بنویسیم.
واقعیت اینه که من فکر می کنم این مساله اگر مهمترین مساله ی ما نباشه حداقل دومی یا سومی هست. اولین راه حل رفع افسردگی کم کردن وزنه. مخصوصا برای خانمها. ما نباید فراموش کنیم که در هر حال گروه اقلیتیم و هنوز بدون اینکه بدونیم در حقمون خیلی ظلم میشه. من زنی رو میشناسم که اضافه وزن داره و هر روز شوهرش تحقیرش می کنه و بهش توهین می کنه. اونوقت این زن می تونه سالم و بی دردسر زندگی کنه؟؟ انقدر این مرد روی اعصابشه که لاغر شدن تبدیل به بزرگترین درد زندگیش شده . جلوی شوهرش ناهار و شام نمی خوره ولی تا شوهره میره شروع می کنه به هله هوله خوردن. اشتباه نشه لطفا منظورم اینه که ما باید یاد بگیریم که در برابر تحقیر ها کم نیاریم. ظاهر آدما ملاک ارزیابی شخصیت نیست. ولی احترامی که آدم به خواسته های خودش میذاره اولین قدم برای موفق شدنه. میدونم که خیلی از ماها توی همین وبلاگها یاد گرفتیم که به خودمون احترام بذاریم.
من در درجه اول افتخار می کنم که یه زنم و در درجه بعد افتخار می کنم که من و همه دوستانم برای خودمون و سالم بودن خودمون داریم تلاش می کنیم. چیزی که امثال این آقای علی براشون قابل هضم نیست. نشستن پشت کامپیوترشون و فکر می کنن با دو تا پست درباره ی فحشا و این جور مسائل می تونن دنیا رو درست کنن. من از این جماعت روشنفکر زیاد دیدم. دورو برم بخاطر رشته ی تحصیلیم پره از این آدمها که فقط دماغ پر باد دارن. ولی تو این محیط یه چیز یاد گرفتم. فهمیدم که نباید غلط زیادی کنم . یاد گرفتم که خیلی راه درازی پیش رومه تا یاد بگیرم که آدمارو به عنوان واحد تحقیق ارزیابی نکنم و مدام درباره شون نظریه طرح نکنم . فکر می کنم همین که ما یاد گرفتیم تغییرو از خودمون شروع کنیم حالا هر چقدر به نظر دیگرون پیش پا افتاده باشه از خیلی ها جلوتریم .
تکبیییییییییر!!!!!!!!!!!!!!!!